Αγία Άννα Ηλείας: «Τα αμπέλια που χάθηκαν μαζί με το χωριό»
Από τα εκατοντάδες αμπέλια που υπήρχαν, σήμερα δεν έμεινε ούτε ένα. Υπήρχε μ ια εποχή που το χωριό ανέπνεε μέσα από τα αμπέλια του. Πριν από χρόνια, όπου κι αν γύριζες το βλέμμα σου, έβλεπες κλήματα. Στις άκρες των χωραφιών, δίπλα στα μονοπάτια, πίσω από τα σπίτια, στις πλαγιές και στους κάμπους. Περισσότερα από εκατό αμπέλια ήταν απλωμένα γύρω από το χωριό και κάθε οικογένεια είχε το δικό της κομμάτι γης να φροντίζει. Άλλος είχε λίγες σειρές, άλλος ολόκληρα στρέμματα. Όμως όλοι είχαν κάτι κοινό: το αμπέλι ήταν μέρος της ζωής τους. Σήμερα δεν υπάρχει ούτε ένα στρέμμα. Και η εικόνα αυτή πονά περισσότερο όσους έζησαν εκείνα τα χρόνια. Γιατί μαζί με τα αμπέλια δεν χάθηκε μόνο μια καλλιέργεια. Χάθηκε ένας ολόκληρος τρόπος ζωής. Έσβησαν συνήθειες, στιγμές, άνθρωποι και μνήμες που κάποτε έδιναν ζωή στο χωριό. Οι παλιότεροι θυμούνται ακόμα τις εποχές που ο τρύγος ήταν γιορτή. Δεν ήταν απλώς δουλειά. Ήταν μέρα συνάντησης. Από νωρίς το πρωί ακούγονταν φωνές στα χωράφια. Άνθρωποι κάθε ηλικίας μα...